Kiedy mentalnie przygotowujesz się do tego czasu, najprawdopodobniej odczuwasz duże napięcie, stan zagrożenia, strachu i dużego niepokoju. Wiem, że jest wiele świątecznych recept, które zaczynają się od słów: „miej wy***ane, nie przejmuj się, odpuść sobie, nic nie musisz”, które budzą w Tobie poczucie winy albo frustracje, bo Ty tak nie potrafisz, strach jest większy od Ciebie, albo po prostu jeszcze nie jesteś gotowy definitywnie powiedzieć NIE. Może patrzysz z podziwem na ludzi, którzy z taką lekkością wyznaczają granice, są asertywni i konsekwentni w swoich decyzjach – przyznam szczerze, że zawsze gratuluję takiej odwagi i chciałabym, żeby każdy z nas potrafił stawiać na swoim i najprościej byłoby odmówić spędzania wspólnych świąt z toksycznymi osobami. Ale jak już zapewne zauważyłeś, niektóre schematy dysfunkcyjnych rodzin, budowane latami, z pokolenia na pokolenie są tak silne, że nie jesteś jeszcze gotowy, żeby im się definitywnie przeciwstawić.

Chcę Ci powiedzieć – rozumiem, że to nie jest jeszcze Twój czas, nie obwiniaj się, nie karaj, ale w miarę możliwości w tak trudnej sytuacji zadbaj o siebie. Dzisiaj chcę pokazać Tobie, jak od małych kroków zacząć budować swoje zasoby, chronić siebie i dbać o swoje emocje w tym trudnym czasie wspólnych świąt z dysfunkcyjną rodziną. Jeśli mentalnie się przygotujesz, będzie Ci łatwiej. Na pewno nie będzie to przyjemne doświadczenie, ale wejdziesz w nie pewniej i mam nadzieję, że uda Ci się przyjąć lepszą taktykę niż zwykle.

~ Nie okłamuj siebie, że te święta będą inne niż rok temu. Nie będą.Zaakceptuj fakt, że twoja toksyczna rodzina nie będzie się zachowywać inaczej. Realne podejście da Ci trochę spokoju i uchroni Ciebie przed rozczarowaniem i kolejnym zranieniem. Nie miej oczekiwań, że wydarzy się cud – lepiej być mile zaskoczonym niż gorzko rozczarowanym.

~ Porozmawiaj przed świętami z partnerem i poproś o wsparcie. Jeśli nie masz partnera, to porozmawiaj z bliską osobą z rodziny, która też będzie uczestnikiem tego spotkania. Wyjaśnij, jak się czujesz i dlaczego to spotkanie rodzinne może być dla Ciebie trudne. I po prostu poproś, aby ta osoba była dla Ciebie, jeśli będziesz tego potrzebować.

~ Nie kompensuj, nie udawaj nadmiernego entuzjazmu, kiedy czujesz się źle. Twój sztuczny uśmiech sprawi, że bardzo szybko poczujesz się wyczerpany emocjonalnie. Staraj się być sobą w każdej sytuacji, co wcale nie oznacza, że cały czas masz być tykającą bombą, spróbuj cieszyć się z małych rzeczy, które są dla Ciebie przyjemne. Skup się na ludziach, z którymi chciałeś się zobaczyć i z tego czerp radość.

~ Nie wykorzystuj świątecznego czasu na bitwy, nie daj się sprowokować, to nie jest czas na konfrontację. Jeśli ktoś próbuje wciągnąć Cię w konflikt lub zadaje w Twoim odczuciu niewłaściwe pytania, możesz odpowiedzieć w ten sposób i zdecydowanie wyznaczyć granice:/ „Porozmawiajmy o tym innym razem.”/ „Przepraszam, nie będę dziś o tym dyskutować.”/ „To zbyt poważny temat na dzisiaj.”/ “To jest moja prywatna sprawa.”/ “To jest twoja opinia, masz do niej prawo. Nawet nie będę próbował jej zmienić, ale tak samo szanuj moje odmienne zdanie.” Jeśli konfrontowane są Twoje dzieci, możesz odwrócić ich uwagę zadając im pytanie albo zaprosić je do wspólnej zabawy.

~ Ustaw sobie limit czasowy spotkania. To ułatwi Ci przejście przez całe wydarzenie z poczuciem kontroli i świadomością, że w ciągu x czasu to spotkanie się skończy. Jeśli jesteś w związku, to wcześniej porozmawiaj z partnerem, jak długo chcecie zostać i ustal godzinowo Wasze wyjście i trzymaj się tego.

~ Znajdź sobie zajęcie, które odciągnie Cię od stołu i będziesz mógł/mogła odpocząć przez chwilę mentalnie. Możesz coś zrobić w kuchni, zająć się dziećmi.

~ Przyjmij strategię widza. Jeśli sytuacja zamrozi Cię i nie będziesz pamiętać żadnych wskazówek z tego poradnika, zasiądź mentalnie w loży obserwatora, wycofaj się i analizuj interakcje. Cokolwiek powie lub zrobi toksyczny członek rodziny, nie odbieraj tego osobiście, a w zamian zastanów się nad motywami jego dysfunkcyjnych zachowań.

~ Jeśli podejmujesz rodzinę u siebie w domu, postaraj się nie ulegać presji, że wszystko musi być idealnie. Jeśli u Twojej matki/teściowej jest zawsze perfekcyjnie. Ty możesz powiedzieć, że masz inne standardy i jesteś u siebie w domu. Zachęcam Cię też bardzo, żebyś tworzył swoje tradycje (chociażby inne jedzenie) – wtedy unikniesz rywalizacji rodzinnej, bo nikt nie będzie miał okazji porównać się do tego, co sam wymyśliłeś

~ Bądź dla siebie dobry i zrób sobie prezent po takim ciężkim wyzwaniu. Zasługujesz na najlepsze, doceń siebie za to, że byłeś silny, odporny i cierpliwy. Może się zdarzyć, że na początku nie będziesz w stanie wykorzystać wszystkich porad, ale praktyka czyni mistrza i z każdym kolejnym spotkaniem będzie szło Ci lepiej i tego życzę Tobie z całego serca. Tego roku zrób tyle ile możesz z tej listy, zrób tyle na ile mentalnie Cię stać. I to będzie ok i zupełnie wystarczające. Całkiem prawdopodobne jest, że małymi krokami dojdziesz do takiego miejsca, jak bliska mi osoba, która w tym roku po raz pierwszy spędzi święta tak, jak chce – bez toksycznej rodziny. Jestem bardzo z niej dumna i z Twojego każdego małego kroku będę również. Podziel się w komentarzu, jaki masz plan na zastosowanie powyższych porad, a będziemy mogli wzajemnie się w tym wspierać. Napisz też, co Cię blokuje przed odmową udziału we wspólnych świętach z toksyczną rodziną?Niech te święta będą wyjątkowe, bo możesz je przeżyć nieidealnie, ale w inny sposób niż zwykle. Odwagi

Podaj dalej jeśli myślisz, że komuś się przyda ten tekst.

Z miłością,

Ula

#odzyskajswojezycie

#traumatycznie

Niestety w pierwszej kolejności ojciec psychopata odnalazł mój dziennik. Pamiętam to straszne poczucie wstydu, kiedy stałam przed nim a on czytając ujawniał moje największe sekrety, wyśmiewał się z wierszy i szydził z marzeń. Odkrył świat, który był tylko mój, zdeptał go, zniszczył i zakończył uderzeniem w twarz, ze słowami – Ty k**wa nigdy nic nie osiągniesz i nigdzie nie pojedziesz.

Tamto wydarzenie złamało mnie szczególnie – na wiele długich lat zablokowało moje pisanie, moje marzenia i wpłynęło na poczucie wartości. Przez wiele lat słyszałam w mojej głowie ten szyderczy głos. Przeszło 30 lat myślałam o sobie, że jestem nikim, nic w życiu nie osiągnę i do niczego się nie nadaję…

I oto dzisiaj stoję wpatrując się w taflę jeziora, wdychając wilgotne powietrze. Mały statek z sonarem mieni się w oddali, w promieniach zachodzącego słońca. W głowie mi się kręci od nadmiaru emocji.

Jestem wzruszeniem, bólem i radością. Jestem kilkunastuletnią Uleńką, która spełnia swoje marzenie. Jestem dorosłą Ulą, która w otchłaniach ciemnego Loch Ness przyjechała pochować wspomnienia o swoim potworze.

Zapisuję notatkę w swoim pamiętniku –

„Chciałeś mnie zniszczyć – nie udało się tobie. Odebrałeś mi marzenia – dzisiaj odnalazłam je na nowo”.

Jeśli kiedykolwiek zabrano Tobie godność, zniszczono Cię emocjonalnie, pozbawiano sensu życia – wiem jakie to jest bolesne i jak bardzo destruktywne. Wiem jak cierpisz – doskonale to rozumiem, bo sama to przeszłam ale dzisiaj chcę Tobie powiedzieć, że nikt nie jest w stanie zabrać Twoich marzeń i nikt nie jest w stanie zniszczyć Twojej wewnętrznej siły, którą masz w sobie. Może jeszcze nie wiesz, że ją masz ale zapewniam Cię, że ona jest – musisz ją tylko odkryć.

Z miłością

Ulowa

#odzyskajswojezycie